Ik zal maar meteen even vertellen wie “wij” zijn, dat zijn mijn zusje en ik, nu moet ik erbij vertellen dat mijn zusje, eigenlijk mijn schoonzus is, maar ik vind het al 18 jaar heel knap dat zij het met mijn broerkonijn uithoudt, dus hebben we elkaar tot echte zussen geridderd.
In ons komische duo hebben we alle twee een vaste rol, zij is de techneut, ze is namelijk goudsmid en heeft naast goede smaak veel verstand van het technische gedeelte en ik ben de marketing muts die ziet of er brood in zit zullen we maar zeggen.
Vijf jaar geleden, na 10 jaar puur en alleen met diamant gewerkt te hebben in het familie bedrijf, waren we aan iets luchtiger toe, er miste iets in de collecties. Ik hoor de dames denken die zijn gek, maar een diamant, hoe heerlijk glitter en glamour ook , heeft altijd een emotie, trouwen, kindjes etc. Pfff, ik wil iets wat bij m’n laarzen past! Ideeën te over en na op de knietjes broer en vaderlief ervan overtuigt te hebben dat dit echt zou gaan werken, vlogen zus en co richting Italië. Daar vonden we een geschikte fabrikant die onze genialiteiten kon gaan fabriceren. Helemaal serieus genomen werden we niet. We zaten in een klein kantoortje, met een heel klein vrouwtje, met een klein blocnootje die duidelijk nog nooit een klant had gezien. De directeur kwam niet te voorschijn en ook een drupje koffie of zelfs water kon er niet van af. Maar goed het leek er op dat onze spulletjes gemaakt werden, dus Hoezee!
En warempel na 4 weken kwamen de eerste samples binnen, helemaal te gek gaaf natuurlijk. Vader en broer, keken met een schuin oog en liepen hoofdschuddend verder, tjonge jonge zilver, onze 20 goudsmeden murmelden woordjes als troep en getsie, maar wij waren er van overtuigd dat het zou gaan knallen. En knallen deed het, zo erg dat we meteen door onze hele voorraad heen waren, goed, en nu? Terug naar die gezellige Italiaantjes, en hé, daar kwam de directeur te voorschijn. Espresso? Nou lekker!
Nu 5 jaar later groeit Dji Dji Italia nog steeds en is het een serieus onderdeel van het familie bedrijf geworden. Zo grappig dat ineens paps met ideetjes komt voor de volgende collectie en dat broertje op een neer naar Londen vliegt om een van onze grootste klanten te bezoeken. Feels good to be right!
Ook is er een nieuwe “zus” aan ons duo toegevoegd, al meer dan 13 jaar gaat deze schat door diepe dalen en hoge pieken met onze altijd bijzondere familie en is sinds 2 jaar officieel geridderd tot zus, of ze het nu leuk vindt of niet. Ook aangestoken door het Dji Dji virus, werkt ze nu keihard met ons mee om ons merk groot te maken.
Ieder collectie komt eigenlijk hetzelfde tot stand, een half jaar lang verzamelen we alles wat ons aanspreekt, uit bladen, van internet, uit films noem maar op. Dit maken we tot een collectie en laten we maken bij onze Italiaanse vrienden, van wie we tegenwoordig ook 3 zoenen krijgen, toch wel leuk die drie Nederlandse blonde dollies. Alles, maar dan ook ALLES wordt door ons en onze vriendinnen en familie gedragen, want iedere armband, ketting etc. is iets wat we zelf héél mooi vinden. Dit tot opperste irritatie van padre, die de hele voorraad om de arm van de meisjes ziet verdwijnen. Zo lopen de zusjes en ik alle drie met een van pols tot elleboog gevulde arm met python slavenarmbanden.
Leuk detail is dat de tot standkoming van de leukste spulletjes vaak na een lekkere maaltijd, met een flesje wijn bedacht worden.
Dit is dus het verhaal van Dji Dji Italia. Hopelijk niet een al te grote desillusie, als je je donkerharige, sierlijk elegante, Italiaanse dames had voorgesteld, flanerend over boulevard van San Remo terwijl ze de meest fantastische sieraden bedenken. Helaas Dji Dji Italia is helemaal het hersenspinsel van twee hoogblonde dames uit Nederland, die aan een Zandvoortse keukentafel, tijdens een calorierijke maaltijd, sieraden bedenken waarvan ze zéker weten dat de Nederlandse vrouw ze net zo fantastisch vindt als zij!